خرید بک لینک

نقد کتاب "دست هایش بوی گل می داد" نوشته مرضیه جوکار/ تصویرگر:هدی عظیمی
امین فقیری

ufeffمیxadشد که این داستان برای گروه سنی «ج» نباشد. یک داستان برای همه؛ از کودک 7 ساله تا بزرگسالی 90 ساله. موضوع ساده است؛ اما عمیق. کسی که زیباییxadها را منحصراً از آن خود میxadداند و کسی دیگر که سعی میxadکند دیگران نیز از این زیباییxadها _که در کتاب از نشانه ی «باغ» استفاده شده است_ بهره ببرند. طنز زیبایی در زیر پوست کتاب جریان دارد که گهگاه همانند غریقی در طلب آب رخ میxadنماید و پنهان میxadشود. آوردن چند عنصر از جهان کودک و نوجوان همانند دختر شاه پریان و پادشاه و وزیر که هم دست راستی است، هم دست چپی؛ به تنهایی قادر نیست عنصر ریزبافت ساختار داستان را به جهان نوجوانان بکشاند و شاه پریانی که با وجود نداشتن وجاهت آن چنانی، خودش را در دل پادشاه جا میxadکند، همه و همه از داستانی خبر میxadدهد که همه به راحتی میxadتوانند آن را بخوانند، چون نثر آنقدر روان و شیرین و جذاب است که کتاب را در یک نشست میxadتوان خواند. این همه خبر از خبرگی نویسنده ی آن و احاطهxadاش نسبت به واژگان زبان فارسی میxadدهد.
تصویرهای کتاب نو و زیباست و القاگر مفاهیم کتاب. دست نویسنده ی آن و تصویرگر، که کتابی زیبا و خواندنی آفریدهxadاند درد نکند.


روزنامه ی عصر مردم / دی ماه 91

برچسب: نویسنده: کیان میرزایی تاريخ: جمعه 23 مهر 1395 ساعت: 20:49

صفحه بندی